Excerpt for πνοές by , available in its entirety at Smashwords

Πνοές



Του Οδυσσέα Ζερβού



Συλλογή Στίχων

2018



Παλαιότερα έργα:

ζωγραφιές ζωής” (ISBN: 9781370166183)
“2015 στιγμές ΟΖ” (ISBN:9781311770103)
στιγμές…σε ζυγαριά αβύσσου” (ISBN: 9781310019340)



περιεχόμενα


έρωτες: πυραμίδες ανανέωσης
νικήσαμε την απελπισία
ανάμεσα
συγνώμη στους ίσκιους
Δίκαιη Ομορφιά!
ένοχη ανάγκη
γιατί έτσι
οι άλλου παρμένοι
πολύχρωμος καμβάς
μείνε στο Μαύρο Ουρανό
Έρως;
βλέπεις ή κοιτάς
ο κόσμος μου
κλείνεις τον ήχο
ρολάρισμα
Ένα Όμορφο Πλάσμα
επιτυχημένος αυτόχειρας
ξέχασα να γεράσω
έξοδος της αλήθειας
εσύ ελευθερία
παιδικοί έρωτες
ξύπνα
νιώσε…
μάτια αναπάντητα
κρυφά
φυλαχτό
όλοι κατάδικοι
Φιλήδονοι οι άνθρωποι
γεώτρηση
starlady
υπερβολή σπουδών
πέθανες νικητής, γεννήθηκες σωτήρας
στο ίδιο σύμπαν
χωρίς απωθημένα
λώρος ελευθερίας ευδαιμονίας
Αγάπη
άλογο
χαράξαμε τη Φύση
Αγάπα τον πλησίον σαν εαυτό
δραπέτης της μοίρας
γαλαξίες να αγκαλιαστούν
Υπερούσια
έξω βρέχει
Ζωή ή Θάνατος –Ύλη ή Αντιύλη
Ολογραφική Αρχή
Αγάπη: Αγκαλιά Μητέρας Γής
ανάπτυξη καρδιάς
Αγάπη
ο μυρμηγκοφάγος
αν τα βιβλία σε χαλάνε
ο τρόπος μου
η Ζωή Είναι
σπάνιο, ακατανόητο


έρωτες: πυραμίδες ανανέωσης

κύκλοι ρουτίνας
παρ` εκεί η Ομορφιά
σ` Έρωτα τροχιά

σ`άξονα Γης
κι άξονας πυραμίδας
νέας ελπίδας

γεωμετρία
περίσσιας ενέργειας
εκτόνωσης Γης

περιεχόμενα

νικήσαμε την απελπισία

μια μάινα μου θύμισε να ζήσω
είχα περίστροφο επάνω στο τραπέζι
στη θλίψη είμαι ένας, στο γέλιο δύο
την ρούμπα όμως άφησα στη μέση

έδεσα ανέλπιστα ο εργένης με τη μάνα
μια μέρα αρκούσε για χαρά με ουσία
στα εμβατήρια τρέχαν οι άλλοι για ευτυχία
κι εμείς γιορτάζαμε με του έρωτα τα κράνα

ήπιαμε μόνο της κλεψύδρας μια στάλα
κι αυτή αρκούσε να διπλώσουμε σεντόνι
με άλλο θάρρος διαβήκαμε τη σκάλα
ρουτίνας μέρα, πια, με τόλμη ξημερώνει

[Εμπνευση από την ταινία
«ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΜΕΡΑ»του Ettore Scola ]

περιεχόμενα

ανάμεσα

υπήρξα η ζωή
για να ισορροπείς τη νέκρα
πώς κατάφερες να με θάψεις
στην καρδιά σου;
χωρίς απτές εμπειρίες
έγινα ο ίσκιος
που σου χαρίζει χαμόγελα
μνήμες χαράς!
σκιά απέθαντη από θάνατο…
θα χαθεί με την καρδιά σου

περιεχόμενα

συγνώμη στους ίσκιους

δημιουργώντας
ήλιους, λιγόστεψα σκιές.
συγχωρέστε με.

περιεχόμενα

Δίκαιη Ομορφιά!

σ’ αγαπώ, δε μ’ αγαπάς… τι θα γίνει με μας;
μ’ αγαπάς, δε σε κοιτώ… μαργαρίτες μαδώ
τα λουλούδια ποτίζω και σ’ αμφισβητώ
θέλεις ένα χορό! Σε μια σβούρας χαράς να ενωθώ
τα βήματα μαθαίνω… με πατάς, σε πατώ
να πονάμε δε θέλω, με εμένα γελώ
σου προσφέρω λουλούδια, την ψευτιά αγνοώ
μόλις την αναγνωρίζω, μες στα μάτια κοιτώ
την σταγόνα Ομορφιάς Σου Αγαπώ!

περιεχόμενα

ένοχη ανάγκη

μικρά μυστικά
καταφύγια φόβων κι
επιθυμιών

περιεχόμενα

γιατί έτσι

Σ’ έπαιξα σκάκι
με δικούς σου κανόνες
ποτέ τους σωστούς

περιεχόμενα

οι άλλου παρμένοι

ο ενικός σε ανέβασε στη σχεδία της
το «σ’ αγαπώ» σε εγκατέστησε στην καρδιά
οι αμοιβαιότητα σας έκανε αλλοπαρμένους
μισήσατε την απαλλοτρίωση αλλήλων
οδυνηρή η απαίτηση: «Αγάπα με!»

περιεχόμενα

πολύχρωμος καμβάς

ουράνιο τόξο οι σκοποί όλοι της ζωής σου
με κάθε χρώμα σε απόχρωση του γκρί
ποιος σου φυλάκισε ισόβια το χρώμα;
πώς τα κατάφερες; γιατί είναι ακόμα εκεί;

ένας δραπέτης και πλημμύρισε την πλάση
μ’ ένα χαμόγελο μας γέμισες ψυχή
έφερες Άνοιξη άνθησαν τα λουλούδια
κάθε σου ερώτηση απάντηση έχει βρεί

ήσουνα θύμα, έγινες θύτης με πυγμή
σε δεσμοφύλακες ποτέ υποταγή
σπάσανε μόνιμα αυτές οι αλυσίδες
καμβάς πολύχρωμος, με φόντο όλη τη Γή

περιεχόμενα

μείνε στο Μαύρο Ουρανό

εκεί που στεγάζεται η αμαρτία
αγνότητα αδύνατον να μπεί
ό,τι παπούτσια κι αν φορέσει
θα λερωθεί, θα συρρικνωθεί
κόρες του Λωτ ή πουτανάκια
γαμάς τη φύση της Ψυχής
στα μαύρα γέννησες ιδέες
στα μαύρα μένεις αδρανής

περιεχόμενα



Έρως;

o έκφυλος πόθος,
ανυπόμονα φρικτά,
την τιμή πονά

περιεχόμενα



βλέπεις ή κοιτάς

όταν βλέπεις την
Ομορφιά με το νού, τα
μάτια ειν' άχρηστα

περιεχόμενα



ο κόσμος μου

φεγγάρι ολόφωτο
πάνοπτη πανσέληνος
για ‘μένα η καρδιά σου
χωρίς προσωπείο
θάλασσα ολοφάνερη
η Αγάπη είναι πατρίδα
κρυφή ελπίδα
μήνυμα σ’ άστρο
αδιάφορη σε τοίχους και δεσμά
στον πόνο αντιστέκεται
σφυρίζει, τραγουδά
σε ένα μύθο ελληνικό
βρίσκει γιατρειά
ανάμνηση ζητά
τα όνειρα πεθαίνουν
μαζί με την προβιά

περιεχόμενα



κλείνεις τον ήχο

το τερέτισμα των τζιτζικιών
γίνεται το λαμπύρισμα των άστρων
αλλά ο αλαλαγμός των ινδιάνων
χασμουρητό δεν γίνεται

περιεχόμενα



ρολάρισμα

αρχίζω επανάσταση
δίνω στη χώρα ρόλο
λάβετε θέσεις τολμηροί
δειλοί κρυφτείτε όλοι
ανούσιοι οι ρόλοι μας
σε χώρα δίχως ρόλο
με αγαπημένους μακριά
Αγάπη εξουσιάζει

περιεχόμενα



Ένα Όμορφο Πλάσμα

τί είναι ποιο Όμορφο από ‘μένα;
τί είναι πιο Όμορφο από ‘σένα;
όλα είναι το ίδιο όμορφα…
δώσαν μορφή στο πνεύμα.

περιεχόμενα



επιτυχημένος αυτόχειρας

όταν δραπετεύεις αδιόρατα στη ροή της φύσης
βλέπω στην παλάμη μου την γραμμή κοντή
και τις επιταγές στο συρτάρι εξοφλημένες
έπαψα να κολυμπώ στην επιφάνεια του Ναρκίσσιου Πελάγους
δεν αλλάζει κάτι εξάλλου η πρόσκαιρη αναστάτωση ερώτων
επικεντρώνομαι στον παγκόσμιο χάρτη, στην περίσσεια παραγωγής της Κίνας
τακτοποιώ την ανεκτίμητη συλλογή που έχω από παιδί
από bit στην μνήμη του υπολογιστή
τα συνδυάζω, τα συνθέτω και χάνομαι απ΄όλα τα ημερολόγια
με την ευτυχία κρυμμένη στην παλάμη, χαμογελώ
πάλι κατάφερα να προστατέψω την αστυνομία
ως επιτυχημένος αυτόχειρας

περιεχόμενα



ξέχασα να γεράσω

γερνάτε παιδιά
με μεγάλα όνειρα
μέσα στην καρδιά

περιεχόμενα



έξοδος της αλήθειας

ήμουν παιδί όταν έγραψα τον πρώτο μου στίχο
τότε πέταξα τα ρολόγια κι έχασα τα ημερολόγια
κατάλαβα το πέρασμα στην αιώνια εποχή
έμαθα να δίνω άδολα γάλα και αίμα από τον ιδρώτα μου
παροχές που ευεργετικώς, δεν κληρονόμησα
αλλά κληροδότησα με Αγάπη σε όλους: παιδιά και αδέρφια
σε έναν κόσμο καθόλα ψεύτικο
πότισα τα κυκλάμινα στις ταπετσαρίες
προσευχήθηκα στον ουρανό του ταβανιού
ενοχλήθηκα από τα ψηφιακά τζιτζίκια
ώσπου με βρήκατε κρεμασμένο ανάμεσά σας
εσείς βαλσαμωμένοι… με εξέλιξη όση τα νύχια των νεκρών
δεν με αντέξατε αλλά δεν σας μίσησα… έφυγα

περιεχόμενα



εσύ ελευθερία

έχεις τον τρόπο
να προκαλείς τον τόπο
μα και τον χρόνο

περιεχόμενα



παιδικοί έρωτες

έρωτες ανεκπλήρωτοι λόγω πραγματικότητας
έκτροπες συνθήκες τόπου και χρόνου
πλασμένοι από σκέψεις αθώες και αφελείς

δανεισμένες από λογοτεχνία και τηλεόραση

ήρθαν σαν κίνητρα ζωντανής ζωής
ήταν κώδικες με οδηγίες κατεύθυνσης
μόνο με αποκρυπτογράφηση φτάνεις στο στόχο
αναμνήσεις ομορφιάς χωρίς ευτελισμούς!

πέρασαν τα χρόνια και αγνοώ τα πάντα σου…
σε σκέφτομαι ευτυχισμένη κι ας είσαι δυστυχισμένη
σε σκέφτομαι λατρεμένη κι ας μισήθηκες
σε σκέφτομαι ζωντανή κι ας πέθανες

άραγε θα μάθεις ποτέ ότι μια καρδιά
ακόμα πάλλεται με την ανάμνησή σου;

περιεχόμενα



ξύπνα

φτερά δεν βγάζεις
όταν με πατερίτσες
φαρμάκων πατάς

περιεχόμενα



νιώσε…

με σκέφτεσαι σε στιγμές ζωής
με απομυθοποιείς, με μισείς, με περιφρονείς
σε αισθάνομαι να πονάς ή να χαίρεσαι
σε συμπονώ, σε καμαρώνω, σε Αγαπώ
μαραίνεις τη νιότη σου, ενώ οραματίζομαι ευτυχία
με την πλήξη πιστή σύζυγο βαδίζεις
για τις εκπλήξεις της φύσης λαχταρίζω
καλά να σκέφτεσαι αλλά νιώσε…

περιεχόμενα



μάτια αναπάντητα

χωρίς μιλιά, τα μάτια πώς μαράθηκαν;
τα λόγια ψεύτικα δίχως την πίστη έφυγαν
στρόβιλοι ανήσυχοι τα σήκωσαν μακριά
ψυχρή λογική σβήνει τις φλόγες της καρδιάς
σκέψης μπαλάκι, η ήττα, στου νου τα δυο μισά

περιεχόμενα



κρυφά

εν αγνοία σου κοιτώ τα μυστικά Σου
δίχως πρόθεση την καρδιά Σου κρατώ
με τρυφεράδα γαλήνια τη θερμαίνω
σαν να ήμουν Αυτής δημιουργός

χώρισες από ελπίδες κι όνειρα
μα πονώ ως υπαίτιος εγώ
είναι αγνά της ψυχής Σου τα χρώματα
είναι χωμάτινος της καρδιάς ο καημός

ανέβασέ με ισάξιος να γίνω
αδερφός μιας ζωής, καρδιακός
συγχώρεσέ με στο παλτό να χωρέσω
κρυώνω στη μοναξιά μου γυμνός

περιεχόμενα



φυλαχτό

γράμμα γραμμένο
με χτύπους καρδιάς
το πολύτιμο

περιεχόμενα



όλοι κατάδικοι

σώμα αντίληψης
στενό για το μεγαλείο
της Αλήθειας

περιεχόμενα



Φιλήδονοι οι άνθρωποι

φιλήδονα πλάσματα
συγχύσεις γεμάτα
ερωτεύονται σώματα
Αγαπάνε ψυχές
μισούν κι είναι έρωτας
αγαπούν τις αρετές
με χρήματα μπλέκουνε
αισθημάτων ροπές
σε απελπισίας κόλαση
δεν Αγαπάνε ψυχές

περιεχόμενα



γεώτρηση

γκρεμίζεις χτίζεις
σαν να ήσουν μεγιστάνας
σε μια χώρα
που σου έλαχε στενή
σκέψου λιγάκι
κι εσύ πιο πολύ
μια γεώτρηση
βαθιά κάνε στη Γη
κι από το "λίγο"
θησαυρός θα εμφανιστεί

περιεχόμενα



starlady

κι αν γαλαξίες χάθηκαν
κι αν γαλαξίες φανήκαν
αυτοί που λίγο νοιάστηκαν
νέα οικογένεια βρήκαν

ένωσαν με τα χέρια τους
την τόλμη με τη φοβία
για τα παλιά δεν πέθαναν
νέα ευκαιρία χαρήκαν

περιεχόμενα



υπερβολή σπουδών

και από τον ήλιο πιο θερμά της νεότητας τα χρόνια
απ΄όλα πιο δυναμικά, λίγο πριν έρθουν χιόνια
τα σπαταλάμε ανούσια στον κάματο σπουδών
μετά αναρωτιόμαστε αν γίνονταν κι αλλιώς.
γιατί δε βγάζουνε καρπούς, παιδιά αυτά τα κλώνια;
γιατί γερνάνε οι ψυχές πριν των κορμιών τα χρόνια;

περιεχόμενα



πέθανες νικητής, γεννήθηκες σωτήρας

πέθανες
όταν χάθηκε η εμπιστοσύνη
προς όλα
εξελίχθηκες
νέα γέννα χωρίς δεσμά
να προστατεύουν καταστροφικά
σωτήρας
χωρίς να μάχεσαι
σε κάθε μάχη
ο νικητής είναι καταστροφέας
και εσύ πάντα κερδίζεις
γι΄ αυτό αποφεύγεις
την μάχη
γεννήθηκες

περιεχόμενα



στο ίδιο σύμπαν

όσο πιο βαθιά κοπείς
πιο πολύ θα υποφέρεις
άσε τα μαχαίρια παρα ΄κει
μες στο αίμα εμένα φέρεις

δέξου το θαυμάσιο και γέλα
μη με ψάχνεις στην καρδιά
ούτε στο μυαλό υπάρχω
το σύμπαν μου μια(σκουληκότρυπας) ρουφηξιά

περιεχόμενα



χωρίς απωθημένα

οι προθέσεις μείνανε προθέσεις
φυλακισμένες στων λέξεων τη μορφή
με αισθήσεις εμπειρία σαν δε γίναν
σαν συναισθήματα ο νους τα αγνοεί
στα όνειρα ποτέ τους δεν χωρέσαν
στης φαντασίας το νέφτι ασφυκτιούν
οι ζωγραφιές σε καμβά ποτέ δεν μπήκαν
ξεφτίζουν χάνονται στο γαλάζιο τ’ ουρανού.

πίστεψες για αληθινά τα σάπια
ποιές πράξεις σου είχαν ρίζα στην καρδιά;
μίλα σε σένα μια φορά ειλικρινά!
τον κόσμο έπεισες για κίνητρα σαθρά:
την σκληρότητα ονόμασες δικαιοσύνη
τις εξαρτήσεις (μαζοχιστικά) για αγάπη έχεις δει,
καθήκον είπες την ματαιοδοξία
γνήσια ονόμασες, κίβδηλα αισθήματα.
η Αλήθεια Ελευθερώνει μόνο Τελικά

περιεχόμενα



λώρος ελευθερίας ευδαιμονίας
άσε τον λώρο στην καρδιά σου ριζωμένο
ν΄ ακούει της ελευθερίας τον σφυγμό
στόχους οι άλλοι μην επιτρέπεις να σ΄ ορίζουν
η άλλη του άκρη το δικό σου μυστικό

τράβα με δύναμη, δικός σου είναι ο λώρος
πως επιτρέπεις ξένοι να σε γαλουχούν
οι απαιτήσεις τους σε έχουν παλαβώσει
με πολλά ρούχα έντυσες τον νού

περιεχόμενα



Αγάπη

στο κατώφλι του
Άδη… δες Παράδεισος!
η Άνοιξη ήρθε

.

περιεχόμενα



άλογο

χωρίς μάθηση
νους σε υπολειτουργία
χωρίς όνειρα

περιεχόμενα



χαράξαμε τη Φύση

σε άλλα ύψη εμείς μιλάμε
με ανέμους Γη γυρνάμε
τραγουδάμε απ΄τα χείλη με πουλιά
βράχους σπάνε οι συναντήσεις
πυρακτώνεται η Φύση με φιλιά
οι αισθήσεις μας πονάνε… «να μ’ αφήσεις»
χαραγμένες οι ελπίδες με καρφιά
καμία ανησυχία στη γαλήνια της Γης την αγκαλιά

περιεχόμενα



Αγάπα τον πλησίον σαν εαυτό

όταν αγαπάς έναν, δεν αγαπάς κανέναν
ψάχνεις για τη φωλιά του εξουσιαστή
κι αν ο ένας πάλι, ο εαυτός δεν είναι
στον πλησίον δίνεις ψευτιά πολύ
τη σταύρωση βλέπεις αυτοκτονία;
νίκησαν αυτοί που Αγάπησες πολύ…
μόνη τους γλύκα του Ιούδα το φιλί!
Όλων σωτηρία η πρόσκαιρη φυγή…
σε έρημο ελευθερίας δυναμώνεις την Ψυχή

περιεχόμενα



δραπέτης της μοίρας

βγήκα απ΄τα όνειρα
απ΄της μπαλάντας τον στίχο
μόνο ροκάνιζαν μια άτρωτη καρδιά
δεν την σεβάστηκαν
δεν πίστεψαν τους χτύπους
δεν την αγάπησαν
τα λόγια είναι ψευτιά
φεύγω απ΄τις πράξεις
αλήθεια πάντα δείχνουν
πριν κατά στρέψεις και διαλυθείς
για άλλη μια φορά

περιεχόμενα



γαλαξίες να αγκαλιαστούν

σαν το φεγγάρι πολλοί αντανακλούν το φως
δεν σταματώ την πηγή όμως να γυρεύω
πάλι άθελά σου θα ‘χεις μείνει μοναχός
όλα τα αυτόφωτα μόνα στα άστρα τριγυρνάνε

είναι που καίνε και ανέγγιχτα πονάνε
είναι που ξέρουν την πηγή όλων των σκιών
είναι που πίσω τους τα μυστικά τους κρύβουν
ήλιοι κέντρα, έλκουν δορυφόρους γαλαξιών

περιεχόμενα



Υπερούσια (Αρχέτυπα)

τα άγραφα κι
ανείπωτα κρυμμένα
είναι στις πράξεις

ανούσια (εξωτερικά ερεθίσματα)

καμαρωτά
φλυαρούν ανούσια τα
χιλιοειπωμένα


ουσία(μοίρας μοτίβο)

κληρονομιά η μοίρα σου. ατέρμονα σ΄αναγνωρίζει


μεταμόρφωση(πεπρωμένο ελευθερίας)

για σκόπιμη δημιουργικότητα αλλάζεις με αποφάσεις


αυτοανάλυση

θυμήσου να θυμάσαι, αλλαγμένος στα όνειρα θα ΄σαι


κενότητα(τέλος μοτίβου)

αβίωτες ξεφτίζουν οι στιγμές, στο νου προωθημένες


επισκέψεις(συναισθήματα)

κακά σε καλά σωτήρια μορφώνει. Ψυχή οικοδεσπότης.

περιεχόμενα



έξω βρέχει

έξω βρέχει! τις σταγόνες τις ακούς;
σύννεφα θλίψης σφουγγίζει ο ουρανός
βγαίνω να νιώσω στο δέρμα τους καημούς
κάποτε στράγγιξα κι εγώ αναστεναγμούς
την μελωδία τους στα φύλα την ακούς;
νέα δύναμη δίνει σε δυνατούς
σαν κύκνειο άσμα απελπίζει τους πολλούς

περιεχόμενα



Ζωή ή Θάνατος –Ύλη ή Αντιύλη

όσο παλεύεις κι αντιστέκεσαι θα είσαι εδώ
καμπυλώνεις την ενέργεια, μένεις σε κόσμο ορατό
η αδράνεια σε ρίχνει σε αόρατο κενό
σωματίδιο αδιάφορο του Χίγκς το αντιδραστικό

πονά η μάχη, τον πόνο πνίγεις σε κρεβάτι σκοτεινό
λικνίζεσαι στο χώρο πλουμιστό θηλυκό
μη με αγγίζεις πονάω, φοβάμαι τις απαιτήσεις
το κεφάλι του Προφήτη σε δίσκο να μη δω…

περιεχόμενα



Ολογραφική Αρχή

χάνονται φεύγουν οι μορφές διαλύονται
σ΄έναν ορίζοντα, οδηγεί η σκοτεινή ροή.
μαύρες τρύπες μια σκοτεινή ύλη αφήνουν
σαν ολογράμματα χτίζουν της Μάνας την μορφή.

άλλης χαμόγελο κι ενός φίλου το βλέμμα
μαλλί ξαδέλφης και ηρεμία της γιαγιάς.
ό,τι Αγάπησα και μ΄έχει Αγκαλιάσει
πια καταστράφηκε. μια νέα Αρχή Κινά…

μάχεται ράμφος στου κόσμου του το τσόφλι
μόλις το σπάσει νέος κόσμος ξεκινά.
μια άμαξα γεννά η κολοκύθα
γυάλινη γόβα πάλι σκαλώνει στα χαλιά.

περιεχόμενα



Αγάπη: Αγκαλιά Μητέρας Γής

μια ειρήνη με τους πόνους έχω κάνει
δεν αντιστέκομαι ουρλιάζοντας φριχτά
τα δυο Σου χείλη υγραίνουν τις πληγές
τα δυο Σου χέρια χαϊδεύουν την καρδιά
σ΄ ευχαριστώ για την Αγάπη Σου που σώζει
βουτώ ανέμελα σε θαλπωρής Αγκαλιά
σε μια Γαλήνη που με αγώνες έχω χτίσει
κάθε μάχη έχει αφήσει χαρακιά
με περηφάνια σε φυλάω Μυστικά
σε καμιά τέχνη δεν χωράς… ειλικρινά!

περιεχόμενα



ανάπτυξη καρδιάς
την εικόνα σου μονάχα χάρισες
τζούφια αισθήματα σε λέξεων κλουβιά
οι πράξεις την αλήθεια πάντα λένε
πρωινά όνειρα σε μάτια φανερά
αγριόχορτα ανούσια πασπάτευες
κρύβανε νάρκισσους σε μέρη σκιερά
κλάδεψε σωστά τον κήπο σου
να ευωδιάσει της γης σου η καρδιά

περιεχόμενα



Αγάπη
αν χωράς στις λέξεις την αγάπη
πώς μπορείς για αγάπη να μιλάς
είναι κλουβί και περιορίζουν τα αισθήματα
έχει κάγκελα και φυλακίζουν τη χαρά

στον ουρανό πετάει, με τρέλα χάνεται
στην γη δεν περπατά, δεν κολυμπά
χορεύει πάντα με ανοιχτά φτερά
ξέρει στον ήλιο να χαμογελά

η νύχτα ξέρει όλα τα μυστικά
η μέρα κρύβει πολλά και λαμπερά
πίσω απ΄τα σύννεφα απέραντα υπάρχει
μπρος στο φεγγάρι στροβιλίζει ευωδιά

περιεχόμενα



ο μυρμηγκοφάγος
άνοιξες τρύπα μέσα στο σπίτι μου
κάπου στον τοίχο μου έχεις φωλιά
ήρεμα ζεις με την γυναίκα σου
διάλεξες όμορφη συντροφιά

με την προβοσκίδα ρουφάς τα μυρμήγκια
μαζί και παράσιτα ενοχλητικά
σε ανακάλυψα, δεν μου συστήθηκες
τρόμαξα, κάλμαρα, όλα καλά!

περιεχόμενα



αν τα βιβλία σε χαλάνε
όταν τα γράμματα χορεύουν στο βιβλίο
δίχως νοήματα να ανάβουν τη φωτιά
σκέψεις θυμού στο νου σου ταξιδεύουν
ακολούθα τες, κολύμπα πιο βαθιά

με μια κατάδυση αιτία ανακαλύπτεις
σκέψεις αλλότριες που κόβουν τη χαρά
μόλις τις βρεις ανάγκες ξεδιαλύνεις
τα γράμματα όλα ξαναμπένουν στη σειρά

και τα αδιάβαστα βιβλία να διαβάσεις
πλέον το γράμμα έχει φτάσει στην καρδιά

περιεχόμενα



ο τρόπος μου
έρχομαι αθόρυβα, αόρατα, διακριτικά
να καμαρώνω κάθε νέα γενιά
όμορφη, χαρούμενη, αισιόδοξη
έτσι μ΄αρέσει ν΄Αγαπώ
χωρίς τις ζωές σας να ενοχλώ
κανένα μη νιώσετε από ΄μένα κακό
βλέπω το χρυσό σας χαμόγελο και Ζώ
μια και αυτοδημιούργητο, ολιγαρκές όνειρο Ζω
οι δαίμονες οργής και λαγνείας φτερωτοί(κληρονομικοί)
εγκατέλειψαν τα «θέλω» οι αχόρταγοι νωρίς
πόρνες που υπόσχονται χρυσάφι μ΄έρωτα πολύ…
δεν κρυώνω όταν εσείς ζεσταίνεστε
δεν στεναχωριέμαι όταν εσείς χαίρεστε
κατά την δημιουργία σας είδα τον Θεό
όπως απ΄τον κόσμο είναι ομορφότερος ο Θεός
έτσι κι εσείς είστε ομορφότερες από ΄μένα
στο Θρόνο της καρδιάς σας έχω ως μυστικό

περιεχόμενα



η Ζωή Είναι

η Ζωή Είναι Δέντρο
ποτισμένο με υποσχέσεις
τις κρατά για να κρατιέται
επιλέγει, ελπίζει, αντέχει

ο καθένας τον κορμό του
κουβαλά για να ανέβει
με αλλονών διπλά πονάει
καταρρέει τους καταστρέφει

ήσουν θύμα, γίνε κύριος
καταστάσεων να χαρώ
ούτε ήσουν, ούτε θα ‘σαι
στο άχρονο Χώρο ζητώ


περιεχόμενα



σπάνιο, ακατανόητο
το σιδερένιο χέρι κάτω από το γάντι βελούδου
δεν έγινε χρυσό

το ξύλο κάτω από το βερνίκι ψεύτικης ευτυχίας
το έκαψε ο ήλιος

έμεινε σκληρό από εγωισμό το πρόσωπο
κάτω από τους τρόπους

οι επιφάνειες φθείρονται στις συναλλαγές
επιβιώνουν οι μεγάλες καρδιές
ευεργετημένες από την ένωση,
ουράνιου πάθους αληθινού έρωτα,
στη μεγάλη ψυχή
σπάνιο, ακατανόητο
έξω από την εμπειρία

περιεχόμενα


Download this book for your ebook reader.
(Pages 1-23 show above.)